Historia, janari ona eta paisaia idilikoak hasiera baino ez dira.
Historian zehar gorabehera asko izan ditu: suteak, lurrikarak, diktadura... Bai, 1755eko azaroaren 1ean, goizeko 9.40etan, hiru lurrikara handi gertatu zirelako, jarraian sute batekin eta tsunami batekin, eta hiria hondatuta geratu zen milaka hildakorekin.
Lisboak lehen segundotik liluratzen ditu bisitariak. Hura aurkitzeko modurik atseginena galtzada-harrizko kaleetatik barneratzea da.
Hauxe da 9 egunetan zehar Portugaletik egindako bidaia:
1. EGUNA. Lisboa: Chiado eta Auzo Garaia
2. EGUNA. Lisboa: Baixa, Rossio eta Alfama
3. EGUNA. Sintra- Cascais- Estoril
4. EGUNA. Lisboa: Belen- Algarve: Lagos
5. EGUNA. Praia dos Estudiantes- Praia Camilo- Lagos- Ponta da Piedade
6. EGUNA. Algar Seco- Praia de la Marina- Algar de Benagil- Silves
7. EGUNA. Praia Grande- Lagos
8. EGUNA. Praia Dona Ana- Sagres- Cabo de Sao Vicenten iluntzea
9. EGUNA. Etxera
ZER IKUSI? EGUNEZ EGUN.
1. EGUNA. LISBOA: Chiado eta Auzo Garaia
Goizean goiz atera ginen, eta eguerdian, geldialdi bat egin genuen bidean, Ciudad Rodrigo bisitatzeko eta bazkaltzeko. Hurrengo sarrera irakur dezakezu: Ezinbestekoak Ciudad Rodrigon.
Azkenean arratsalderako Lisboara iritsi ginen.
Autoa gure hoteletik gertu, fitxatuta genuen aparkaleku batean aparkatu genuen. Praça do Chilen aparkatu genuen, 7 euroren truke. Hiriko aparkalekuak ikusita, merkeenetakoa zen. Aire zabaleko aparkalekua, baina ondo kontrolatua.
Autoa gure hoteletik gertu, fitxatuta genuen aparkaleku batean aparkatu genuen. Praça do Chilen aparkatu genuen, 7 euroren truke. Hiriko aparkalekuak ikusita, merkeenetakoa zen. Aire zabaleko aparkalekua, baina ondo kontrolatua.
Denbora asko galdu gabe, harreragilea agurtu eta gure traste guztiak gelan utzi ondoren, Martim Moniz parkerantz abiatu ginen 28. tranbia hartzeko. Garraio txartelak metroan erosita genituenez, tranbiari itxaron beharra geneukan soilik.
Ez zegoen jende askorik gure aurretik, baina eserita eta eroso joatea ziurtatzeko, bigarren tranbia baten zain izan ginen (ez genuen presarik).
Aukera bikaina da hiriaren lehen ikuspegi orokorra izateko (45 minutu). Campo Ourique geltokian amaitzen da, Alto auzoan. Baina gogoratu tranbiatik nahi duzun geltokian jaitsi zaitezkeela. Guk ibilbide osoa egin genuen amaierara arte.
Gogoratu garraio txartelak metroan erosten dituzula.
Oinez joan ginen, hiriko alderik bohemio eta hipsterrenera, Barrio Altora. Bertan San Pedro Alcantarako begiratokira hurbildu ginen. San Jorge gazteluaren eta ibaiaren ikuspegi panoramiko ikusgarriak daude bertatik.
Pink Street oso gertu geratzen zitzaigun. Instagramen oso modan dagoen kale bat, arrosa distiratsu batez margotuta dagoelako. Ez bazoaz, ez da ezer gertatzen, ez duzu ezer galtzen. Baina han geundenez...
Bidaiaz nahiko nekatuta geundenez, hotelera joatea erabaki genuen eta bideko sobrak afaldu genituen.
2. EGUNA. LISBOA: Baixa, Rossio eta Alfama
Bidaia guztietan egiten dugun bezala, ezin zen Free Tour bat falta Sandemans New Europe konpainiarekin. Badirudi propaganda egiten saiatzen ari naizela, baina ez! Oso esperientzia ona izan dut beti haiekin eta horregatik gomendatzen dizut beti.
Goizeko 11etan hasi zen Praça Luís de Camoes delakoan. Nola ez, hitzordura joan aurretik gogor gosaldu genuen.
Barrio Alto eta Baixa Pombalina erdialdeko barrutia arakatzen hasi ginen. Tourrean zehar gauza asko kontatu zizkigun: 1755eko Lurrikara Handia, Krabelinen Iraultza eta diktaduraren amaiera, Rossio plazaren historia...
Eta Praça do Comércio ikusgarriaren aurrean amaitu genuen.
Eguerdia zenez, dagoeneko fitxatuta geneukan auzo batera joan ginen bazkaltzera. Jatetxeen kartak begiratuz, O Corvo aukeratu genuen eta asmatu ere bai.
Nik arroza jan nuen olagarro goxoarekin.
Nik arroza jan nuen olagarro goxoarekin.
Gainera bertako dekorazioa oso polita iruditu zitzaigun (Largo dos Trigueiros 15A-15B Mouraria, Lisboa 1100-611 Portugal).
Janaria pixka bat jaisteko, Baixa eta Rossiora jaitsi ginen turismo pixka bat egitera eta ikusi ezin izan genituen tokiak bisitatzera.
⏩Santa Justako igogailua. Estilo neogotikoko igogailua, 1902. urtean egina, Eiffel dorrean inspiratutako metalezko egitura batekin. Gustave Eiffelen ikasle izan zen Raoul Mesnierrek diseinatu zuen.
Igogailu hau El Chiado auzoaren sarbidea da, auzorik bohemio eta pintoreskoena esaten dutenez. Egia esan hiriaren begiratoki ederra da, ikuspegi ikusgarriak daude handik.
Ordutegia: 7.00-22.00
Bost minutura dago Sao Domingo eliza. Miraria da eliza hau zutik egotea lurrikara eta sute baten ondoren. Daviden izarra kanpoan, 1506an hilketa antisemita bat gertatu zen tokia markatzen. Barrutik oso polita da, elizaren jatorrizko zutabeak bistan daude.
Ordutegia: astelehenetik ostiralera 7.30etatik 19.00etara. Larunbatetan 12.00etatik 18.00etara.
Sarrera doakoa.
Elkarrekin dauden bi plaza garrantzitsuetara joan ginen: Rossio eta PraÇa da Figueira. Rossio plazaren iparraldean Maria II.a Antzoki Nazionala dago, eraikin neoklasikoa.
Alfamara joan baino lehen, San Jorge gaztelua bisitatu genuen. Musulmanek eraiki zuten XI. mendean defentsa eginkizunetarako. Artxiboa, espetxea eta kuartela izan da. Guztira, hamaika dorre daude eta horien artean Ulisesena nabarmentzen da. Gu ez ginen sartu, tourreko gidariak esan zigun ez zuela merezi eta.
Gaztelura igotzeko bi igogailu daude: lehenak 3 solairu igotzen ditu eta hurrengoak 7.
Gazteluaren prezioa: 10€. Ordutegia: egunero 10.00-21.00.
Gazteluaren prezioa: 10€. Ordutegia: egunero 10.00-21.00.
Pixkanaka-pixkanaka, auzo musulman lisboar nagusienera hurbildu ginen: Alfama.
Onena kaleetatik galtzea da; Sao Miguel, Rua de Sao Joao de Praça eta Rua dos Remedios kaleak bisitatu behar dituzu.
Nola jakin dezakegu Alfaman bagauden? Katedralaren atzean geratzen den guztia Alfama auzoa da.
⏩Sé katedrala. XII. mendeko estilo erromantiko-gotikoko katedrala Lisboako sinboloa da. Bere dorre biki almenadunengatik nabarmentzen da eta, bere frontoian, arrosa-leiho eder batengatik. Lehenago meskita arabiar bat egon zen.
Hurbil geratzen da Dos Bicos etxea. XVI. mendeko etxea da eta piramide itxurako 1.125 harri zizelkatu ditu.
Begiratokien ibilbidearekin jarraitu genuen. Gaur zen horretarako eguna, eta gainera eguraldiak laguntzen zigun, zerua argi zegoen. Garaienak Graçako begiratokia eta Senhora do Monte begiratokia dira. Bigarrena oso polita da, altuena delako eta beraz, panoramika ikaragarria da. Lisboa osoa zure oinetan dago.
Luzaro egon ginen hemen, ikustaldiaz gozatzen eta lagunarte onean. Gainera, musikari bat zegoen zuzenean jotzen, eta espontaneo bat, bakarrik dantzatzera irten zen. Egia esan, gizonak erritmoa zeukan, ez zen bere lehen aldia.
Pixkanaka jaisten hasi eta hotelerantz abiatu ginen. Just Eat aplikaziotik pizza batzuk eskatu genituen hotelean lasai jateko.
Bihar txango eguna zen.
Bihar txango eguna zen.
3. EGUNA. SINTRA- CASCAIS- ESTORIL
Hirugarren eguna txango eguna izan zen, Lisboatik kanpo. Horregatik, egun honetarako aparteko sarrera bat dago: Sintra- Cascais- Estoril.
Hemen uzten dizuet esteka: Egun bat Sintra- Cascais- Estorilen.
Hemen uzten dizuet esteka: Egun bat Sintra- Cascais- Estorilen.
Lisboara berandu samar iritsi ginen, autoa aparkalekuan aparkatu eta zuzenean hotelera joan ginen, afalduta baikeunden.
4. EGUNA. LISBOA: Belen- LAGOS
Gosaldu ondoren, Komentu do Carmorantz abiatu ginen. Zalantzak genituen sartu ala ez, baina azkenean animatu egin ginen. Eta ez zigun huts egin bisitak.
Gaur egun, Karmengo Arkeologia Museoa (MAC) Karmengo Andre Mariaren komentuko eliza zaharraren hondakinetan dago. Bertan, hiriak Historiaurretik Erdi Arora arte duen bilduma baliotsua du ikusgai.
Eliza hau, 1389an sortu zen moja karmeldarrentzat eta Lisboako tenplu gotiko ederrenetako bat bezala nabarmendu zen 1755eko lurrikarara arte, eraikinean kalte larriak eragin zituelarik eta bere ondare ia guztia suntsitu zuelarik.
Eliza hau, 1389an sortu zen moja karmeldarrentzat eta Lisboako tenplu gotiko ederrenetako bat bezala nabarmendu zen 1755eko lurrikarara arte, eraikinean kalte larriak eragin zituelarik eta bere ondare ia guztia suntsitu zuelarik.
Berreraikitze-lanak 1756an hasi ziren, estilo neogotikoan, eta 1834an bertan behera geratu ziren, Portugalgo ordena erlijiosoen desagertzearen ondorioz. Horrela geratu ziren estaldurarik gabe nabea eta transeptua, amaitu gabe.
Prezioa: 4 € (ikasleak). Ordutegia: astelehenetik larunbatera, 10.00-19.00.
Azken buelta bat eman nahi genuen Praça do Comérciotik Augusta kaletik igarota. Hegoaldetik ibaira irekitzen da, eta barrualdean, XVIII. mendeko arkupe dotoreak daude, limoi horiko fatxadekin eta galtzada-harrizko mosaikoekin. Garai batean hirira itsasontziz iritsi zirenak plaza zoragarri honetan lehorreratu ziren. Erdian, Jose I.aren estatua altxatzen da. Bere erakarpenik handiena Garaipenaren Arku bikaina da.
Belen erdialdetik 6km mendebaldera dagoen auzoa da. Belenera joateko modurik onena Praça da Figueiran edo Praça do Comércion 15. tranbia hartzea da. Baina askoz azkarragoa da trena (Cais do Sodré geltokia), Cascaiserako norabidean doana eta Belenen gelditzea. Guk bigarren aukeraren alde egin genuen.
⏩Jeronimo biko monasterioa. XVI. mendeko Portugalgo aberastasunaren sinboloa da, bi pisuko klaustroarekin. Eskola eta umezurztegi gisa erabili zen 1940 arte. Egun monasterio hau UNESCOren zerrendan dago.
Elizan, heroi nazional batzuk lurperatuta daude, hala nola Vasco de Gama.
Prezioa: 4 € (ikaslea). Ordutegia: asteartetik igandera, 10.00-18.30.
Inperioko plazatik monasterioaren ikuspegi bikainak daude, argazkiak atera ahal izango dituzu bere osotasunean. Atseden hartzeko eta gure ingurura begiratzeko eseri ginen pixka bat, hamaiketakoa egiteko ere aprobetxatu genuen.
Ezin ginen auzotik joan Casa dos Pasteis De Belem gozotegia bisitatu gabe, kremazko pasteltxoak dastatzeko. Batzuk erosi genituen jateko eta eramateko.
Blog batzuetan irakurria nuen Belen auzotik LX Factory geratzen zela. Fabrika zaharra da, kultur gune bihurtua erakusketa, era guztietako diseinatzaile, azoka txiki eta kafe xarmagarriekin (Faria 103ko Rodrigues kalean dago).
Nola ez, ezin nintzen joan leku hau bisitatu gabe. Nire bikotekidea konbentzitu ondoren, tranbiaz joan ginen.
Blog batzuetan irakurria nuen Belen auzotik LX Factory geratzen zela. Fabrika zaharra da, kultur gune bihurtua erakusketa, era guztietako diseinatzaile, azoka txiki eta kafe xarmagarriekin (Faria 103ko Rodrigues kalean dago).
Nola ez, ezin nintzen joan leku hau bisitatu gabe. Nire bikotekidea konbentzitu ondoren, tranbiaz joan ginen.
Igande goizetan antza azoka txiki bat egiten omen da.
Aukera gastronomiko ugarien artean, La Cantina (langileek jaten zuten pabiloi zaharra) eta 1300 Taberna nabarmentzen dira. Guk lehenengo horretan bazkaldu genuen seitan gozoa niretzat eta hanburgesa nire bikotekidearentzat.
Bazkaldu ondoren, tranbia hartu genuen berriro, auzotik geratzen zitzaiguna bisitatzeko.
⏩Padrao dos Descobrimentos. 1960an inauguratu zen karabela bat olatu handi baten erdian emulatzen duen monumentu monolitiko hau. Portugalgo pertsonaia historikoz beteta dago. Lurrean, haize-arrosa bat eta planisferio bat aurkituko dituzu, portugaldarrek aurreko mendeetan egin zituzten itsas ibilbideekin.
⏩Padrao dos Descobrimentos. 1960an inauguratu zen karabela bat olatu handi baten erdian emulatzen duen monumentu monolitiko hau. Portugalgo pertsonaia historikoz beteta dago. Lurrean, haize-arrosa bat eta planisferio bat aurkituko dituzu, portugaldarrek aurreko mendeetan egin zituzten itsas ibilbideekin.
Ez genuen trena galdu nahi, eta pixka bat berandu genbiltzanez, tren geltokiraino joan behar izan genuen korrika, baina garaiz iritsi ginen.
Uste baino gehiago luzatu ginen Belenen, beraz, denborarik galdu gabe, hotelera joan ginen maleten bila eta kotxea kargatu genuen Algarverantz abiatzeko.
Bizitzako kasualitateak, Vasco de Gama zubitik igaro ginen, Portugalera egin nuen lehen bidaian urrunean ikusi nuen zubi hartatik, bere luzeragatik atentzioa deitu zidana.
Uste baino gehiago luzatu ginen Belenen, beraz, denborarik galdu gabe, hotelera joan ginen maleten bila eta kotxea kargatu genuen Algarverantz abiatzeko.
Bizitzako kasualitateak, Vasco de Gama zubitik igaro ginen, Portugalera egin nuen lehen bidaian urrunean ikusi nuen zubi hartatik, bere luzeragatik atentzioa deitu zidana.
Bidaia ez zen hemen amaitu. Hau bidaiaren lehen zatia baino ez da izan, Lisboatik eta inguruetatik, baina hurrengo egunetan Algarven izan ginen.
Sarrera berrirako esteka uzten dizuet:
NON EGIN LO?
HOTEL EMPIRE LISBON HOTEL. Lisboako erdigunean eta Martim Moniz plazatik gertu. Logela guztiek haririk gabeko internet, aire girotua eta telebista dute, erosotasun guztia eskaintzen dutelarik.
Avenida Almirante Reis 130, Lisboa 1150-023 Portugal.
NOLA MUGITU GAITEZKE?
Hainbat aukera daude garraiorako: txartela erosi eta kargatu (5€, 10€...) edo 24 orduz erabiltzeko txartela erosi (6.9€). Prezioei erreparatuz, kontuan izan behar da interesgarriena Viva Viagem txartela erosi eta kargatzea dela. Gogoratu erabilera pertsonalekoa dela, ezin dela partekatu. Tranbia, igogailu edo metro batera igotzen zaren bakoitzean, irakurgailutik pasatu behar duzu zure txartela. Gainera, metroan ere pasa egin behar da irteteko.
Portugalera autoz bidaiatzea pentsatzen ari bazara eta errepideei buruzko informazio gehiago nahi baduzu, irakurri sarrera hau: Portugalgo garraioa.
JAKIN BEHARREKOA:
Jatetxe guztietan zerbitzariek ogia, olibak eta beste aperitibo batzuk zerbitzatzen dituzte, norbera bazkaltzera esertzen denean. Aperitibo horri couvert deitzen zaio, eta inoiz ez da doakoa (pertsonako 1 €-tik 8 €-ra bitarteko kostua izan dezake). Nahi ez baduzu, gizalegez uko egin dezakezu. Guri, bidai honetan, ez gintuzten behin ere eskaini, ezta mahai gainean jarri ere. Ez dakit COVIDagatik izan zen edo zekenak ikusi gintuztelako. Baina egia da Portugalera egin ditudan aurreko bidaietan beti jarri dituztela mahai gainean, eta gu, noski, erori.
