Tokiz aldatzeko baino,ideiez aldatzeko bidaiatzen dugu.
Kaixo lagunok! Oraingoan, Frantziako hegoaldera egin dugu ihes: herrixka politak eta Mediterraneo itsasoko ur urdin garbiak ezagutzeko. 8 eguneko bidaia honetan, Provenzako xarma eta Costa Urdineko hondartza ederrez gozatu dugu. Zatoz gurekin bidaia honetako esperientziak eta gomendioak ezagutzera!
1. EGUNA. Avignon
2. EGUNA. Avignon- Arles- Marseilla
3. EGUNA. Marseilla- Pradoko hondartza
4. EGUNA. Marseilla- Pampelone hondartza- Niza
5. EGUNA. Éze- Villefrance Sur Mer- Niza
6. EGUNA. Menton- Monako- Niza
7. EGUNA. Cannes- Saint Aygulf hondartza
8. EGUNA. Nimes
9. EGUNA. Etxera
ZER IKUSI? EGUNEZ EGUN.
1. EGUNA. AVIGNON
Bere historia 1791 arte Aita Santuaren kokaleku izan zelako markatuta dago. Izan ere, Avignonek zazpi Aita Santu ezberdin izan zituen XIV. mendean. Horrek utzitako altxor artistiko eta arkitektoniko handiena Erdi Aroko gotorleku erraldoia da eta Aita Santuaren jauregia izan zen, Palais des Papes. 800 urteko harresiz inguratuta, Avignon ikasle-hiri bizia da gaur egun. Harrizko kaleak ditu, dendaz eta plazaz beteta.
Hotelean maletak utzi ondoren, erdigunera joan ginen eta autoa "Parking payant des Allées de l 'Oulle"-en aparkatu genuen, noria ondoan. Ez zitzaigun batere garestia iruditu eta eguerdiak (12tik 14ra) doakoak dira.
Egin genuen lehenengo gauza bazkaltzera joatea izan zen.
Jatetxea: La Sou 'Pape. Avignon erdialdean dagoen lokal txiki bat da, hanburgesak, entsaladak eta sandwichak eskaintzen dituena, dena etxekoa eta zaporetsua. 51 rue de la Grande Fusterie.
Bisita Pont Saint-Bénézeten hasi genuen. Kondairak dioenez, Bénézet artzainari hiru santu agertu zitzaizkion, eta Rodano gainean zubi bat eraikitzeko eskatu zioten. 1185ean amaitu zen eta 900 metroko luzera eta 20 arku ditu. Hainbat aldiz berreraiki zuten, arku guztiak, lau izan ezik, urak XVII. mendearen erdialdean eraman aurretik.
Zubia bisitatzeagatik ordaindu nahi ez bada, Rocher des Doms parketik doan mirets daiteke.
Place du Palaisetik ikus daiteke Notre Dame des Doms katedral erromanikoaren kupularen gainean, Ama Birjinaren urrezko estatua, 4.5 tonakoa, besoak zabalik, hiria babesten.
⏩Place de l 'Horloge. Hirigune historikoaren bihotzean dago, eta Avignoneko plazarik ederrenetakoa da. Plaza honen izena XIV. mendean jarritako erloju handiari zor zaio. Erromatarren garaian sortu zen, foro bihurtu zenean, eta oraindik ere geratzen da hondarren bat, geroago, Erdi Aroan, azokako plaza bihurtzeko.
Plazako eraikin nabarmenen artean, Opera Antzokia eta Udaletxea daude, biak XIX. mendekoak, nahiz eta azken horrek oraindik ere XIV. mendeko dorre bat duen, non erloju ospetsua ikus daitekeen.
OSTATUA:City Résidence Avignon
Bidaiak nahiko nekatuta utzi gintuenez, erosketak egin genituen eta apartamentuan afaldu genuen, sukalde txiki bat zegoela aprobetxatuz.
2. EGUNA. AVIGNON- ARLES- MARSEILLA
Gosaldu eta jarraian Palais des Papesera joan ginen. Aita Santuen jauregia eta gotorlekua da. 1309an eraiki zen Klemente V.a Aita Santua Erromatik irtetean, eta Aita Santuaren egoitza izan zen 70 urte baino gehiagoz. Bere handitasuna Aita Santuaren aberastasunaren isla da. Gaur egun biluzik dauden harrizko horma horiek babesten dituzten luxuen ideia bat egiteko, irudimen ariketa bat egin behar da, eta horri tableta multimediak (doakoa) laguntzen dio.
Jauregia bisitatzeko sarrerak online erostea da onena. Sarrerarekin batera, tablet bat emango dizute, bisita entretenigarria eta dinamikoa izateko.
Ordutegia 10-18 h/10 € murriztua eta 12 € sarrera normala.
Arles Frantzia hegoaldeko "toreo–gune" nagusia da. Korrida ugari ditu, kartelak eta zezen-koadroak nonahi, eta hiriko menu guztietan zezen – haragia hedatzen da.
Bazkaltzeko Cafe Factory Republique aukeratu genuen. Karta txikia da, ogitartekoak, entsaladak, konfita... dago, baina dena oso ona. 35 rue de la Republique Nespresso Grand Crus Partner.
Postrea jateko Freshness and Glacier Delightsera joan ginen, izozki gozoak dastatzera.
Van Goghek urtebete pasatxo eman zuen Arlesen, eta hiriak artista inspiratu zuen, eta obra garrantzitsuenetako asko hemen izandako tailerrean sortu ziren. Hirian ibilbide txiki bat egin dezakezu gaur egun ere kontserbatzen diren lekuak aurkitzeko (Le jardin, Le jardin public, Le café le soir).
⏩Théâtre Antique. Udan kontzertu eta antzezlanetarako erabiltzen da oraindik, eta K.a. I. mendeko amaierakoa da. Antzokia ez da anfiteatroa bezain ondo kontserbatzen, harri asko etxeak eraikitzeko erabili baitziren.
Horien artean, XII. mendeko Saint Trophime katedrala, arkitektura erromanikoaren eta proventzalaren adibide ona dena, eliza bat (katedral gisa ezagutzen dena) eta klaustro bat (UNESCOk Gizateriaren Ondare gisa katalogatua) ditu. Hôtel de Ville, XVII. mendeko eraikina. Bertan, kriptoportikoa dago, foroari eusten zion galeria-egitura bat, desnibela gainditzen zuena. Egitura-funtzioaz gain, kriptoportikoak biltegi gisa ere erabili ziren garai desberdinetan, baita kartzela gisa edo gerra garaiko lurpeko babesleku gisa ere.
⏩Les Arènes. Esklaboak, kriminalak eta animalia basatiak (jirafak bezala) tragikoki amaitzen ziren 20.000 pertsona baino gehiagoren aurrean Les Arèneseko gladiadoreen borroketan. Egun zezenketak eta jaialdiak egiteko erabiltzen da. Inguruan terraza eta souvenir denda ugari aurkituko dituzu.
Arles bisitatu ondoren, Marseillarako bidea hartu genuen. Berandu zenez eta hoteleko auzoa segurua ez zenez, buelta labur bat eman genuen auzoan, supermerkatu bat eta pizzeria bat aurkitu arte. Ez genuen zalantzarik izan. Mandatu guztiak eginda, estudiora joan ginen afaltzera eta atseden hartzera.
OSTATUA: Montempo Marseille Centre Dome estudioa
3. EGUNA. MARSEILLA- PRADOKO HONDARTZA
Eguna hirian hasteko, ez ahaztu Marseillako xaboi dendatxoak bisitatzea. Ezinezkoa da hau baino souvenir benetakoagorik eta naturalagorik eramatea!
⏩Fort St-Jean. Bi munduren arteko zubi batek lotzen ditu Saint Jean gotorlekua eta Europako eta Mediterraneoko Zibilizazioen Museo berria (MuCEM laburduraz ezagunagoa). XIII. mendekoa, Vieux Port eta Mediterraneoaren ikuspegi zoragarriak dituena. Gotorlekuko lurrak eta lorategiak doan esplora daitezke. Gainera, katedralaren ikuspegi harrigarriak daude.
Ondoan Marseille Notre Dame de Majorren katedrala dago. Portu Berriaren eta Zaharraren artean katedral ikusgarri hau dago, XIX. mendekoa. Fatxada Cassis harriz eta marmol berde florentziarrez egina dago.
Auzoan bazkaldu genuen apartamentura joan aurretik, arropa aldatu eta hondartzara joateko.
⏩Pradoko hondartzak. La Canebière kaletik, Portu Zaharrean amaitzen den hiriko arterietako batetik, 83. autobusa igarotzen da, 1,50 €-gaitik hondartzetaraino eramaten zaituena. Hondartzak oso zabalak dira.
Pixka batean hareaz eta uraz gozatzen egon ginen nekatu eta autobusa bueltan hartu genuen arte.
Dutxatu ondoren, Marseillaz gozatu genuen hango kalexketan barrena, eta Vieux Port ere bisitatu genuen. Merkataritza-kai nagusiak iparraldean dagoen La Joliette ingurura mugitu ziren 1840ko hamarkadan, baina oraindik ere kai bizia dago, arrantza-ontziak, jolas-belaontziak eta turistak eta arrain freskoa saltzeko postuak dituena.
Marseillako azken gauaz gozatu genuen. Kalkulatu gutxienez bi egun eta erdi eskaini behar zaizkiola.
4. EGUNA. MARSEILLA- PAMPELONE HONDARTZA- NIZA
Autoa hartu eta Basilique Notre Dame de la Gardera joan ginen, iritsi ginenean erdi hutsik zagoen. XIX. mendeko basilika aberats hau, neobizantino estilokoa, Marseillako punturik garaienean dago. 1853 eta 1864 artean eraikia, kolore anitzeko marmolez apaindua dago. Fatxadak, ederra izateaz gain, Bigarren Mundu Gerrako aztarnak ditu, batez ere iparraldean. Bertan, tiroak eta eskirla-boladen markak ikus daitezke.
Bere kokapenetik, 360º-ko hiriaren panoramika dago. Hemendik ikus daiteke Château d 'If.
Hortik Palais Lonchampera joan ginen. Marseillara ura iritsi zela ospatzeko, Longchamp jauregia eraiki zuten izen bereko etorbidearen amaieran. Monumentu ikusgarri hau Henri Jacques Espérandieu arkitektoak eraiki zuen.
Monumentua urarekiko benetako oda gisa jaio zen, emankortasuna eta ugaritasuna sinbolizatzen duten eskultura alegorikoek fede ematen duten bezala. Inspirazio barrokoko multzo bat da, Uraren Gaztelua bezala ezagutzen den erdiko iturri ikusgarri batez osatua.
Cassis izeneko herri batean gelditzea zen gure asmoa, baina denboraz justu gindoazenez, aurrera jo eta bidean jan genuen.
Azkenean Nizara iritsi ginen, gure hurrengo helmugara, autoa aparkatzea nahiko kostatu zitzaigun, baina lortu genuen.
Berandu zenez, erosketak egin genituen supermerkatuan eta trankil- trankil afaldu genuen estudioan.
5. EGUNA. ÉZE- VILLEFRANCE SUR MER- NIZA
Goizeko 10etarako Ézen egon ginen. Nahiko garestia da autoz joatea. Azpian, herrian, nahiko prezio altuko aparkalekua dago (2h/5.6 €), baina ez zegoen beste aukerarik.
Arku formako horma bikoitzeko ate bat zeharkatuko duzu ("poterna" izenekoa), Rue Principalera sartzeko. Erakargarritasun nagusia Erdi Aroko herria bera da, katedrala, kapera eta lorategia (merezi du bisitatzea bere ikuspegiengatik/ikasleak 3.5€), sakabanatutako harrizko etxetxoekin, kale estuekin (eta galeria eta denda mordo batekin) eta itsasertzeko ikuspegi liluragarriekin.
Erosketaren bat erori da...
Portu idiliko baten gainean zintzilik, Cap-Ferrat penintsulara ematen du herri bitxi honek: Villefrance Sur Mer. Gotorleku ikaragarria du.
Autoa aparkatzeko lekurik onena harresiaren ondoan dago. Eguerdian doan atera zitzaigun, 12:00etatik 14:00etara ez dago TAOrik.
Trena ere badu.
Baina onena alde zahar zoragarria da, XIV. mendekoa, izen iradokitzaileak dituzten kale estuekin, itsasoa begiztatzen duten eskailera sigi-sagatsuek moztuta. Bisita merezi du bere arkitektura bikainagatik.
Kaleen artean aipagarriena Rue Obsucre Erdi Aroko Villefranchera garamatzan leku magikoa da. Lehenengo harresian zehar zegoen kale iluna, XIV. mendekoa, hasieran estalkirik gabea, militarren zirkulazioa ahalbidetzen zuen eta maniobrak errazten zituen defentsa-errondaren bidearen jarraipena zen. Horretarako, L 'Oursin bleu jatetxeko atera joan behar da.
Nizako alde zaharra ia ez da aldatu XVIII. mendetik. Rossetti plazan barrena hasi ginen, Santa Reparata katedral zoragarria ikusten. Bere izen osoa Santa Maria eta Santa Reparata Katedral Basilikoa da, Nizako katedrala bezala ere ezagutzen dena. 1650ean eraiki zen hiriko zaindariaren omenez. 1906tik monumentu historiko izendatutako katedral barroko honek ez zaitu axolagabe utziko.
A zer aurkikuntza egin genuena alde zaharrean, Azzurro izozki-denda!! Lavanda da nire gustuko zapore berria.
Jarraian Ingelesen Pasealekuaren zati bat egin genuen, edo Promenade des Anglais, 7 km-ko pasealekua, hiriko hondartza inguratzen duena, jendea ibiltzen, edo eguzkia hartzeko esertzen dena itsasoari begiratuz. Hemen ere Operaren eraikina aurkituko duzu.
Ingelesen pasealekuaren amaieran "I love Nice" tipikoa dago.
Ondoan eta 92 metroko altuera igo ondoren (eskaileretatik edo Rue des Ponchetteseko 1 zenbakiko doako igogailu batean igo daiteke), Gazteluko Muinora iritsiko zara, hiriko begiratokirik onena. Handik, Nizako ikuspegi paregabeaz gozatu ahal izango duzu, eta hortik atzetik jaitsi zaitezke Puerto Lympia kirol-porturaino, XVIII. mendean eraikia, Kosta Urdineko zaharrenetakoa.
Iluntzean Masséna plazatik pasatu ginen. Plaza hau oso handia da eta ia ez du auto-trafikorik.
Nahiko berandu zenez eta nahiko nekatuta geundenez, supermerkatuan egindako janaria erosi genuen: oilaskoa patatekin eta kalabazina plantxan. On egin!
6. EGUNA. MENTON- MONAKO- NIZA
Goizean goiz SNCF trena hartu genuen Mentonera joateko. Erosoena eta ziurrenik merkeena da (6.8€ joaneko) aukera hau.
1944az geroztik, hiri hau soilik frantsesa da, baina ezin ditu ukatu bere eragin italiarrak.
Beste gauza bat egin beharrekoa da 1 Formulako ibilbidea oinez egitea, luxuzko autoak pasatzen diren bitartean.
⏩Vieille Ville. Alde zaharra pastel koloreko eraikin-uholdea da. Bere kalezuloetatik paseatu behar da Cimetière du Vieux Châteauraino eta ikuspegiaz gozatu. Itsaldetik paseatzen ari zarela, eskailera fotogeniko batzuekin topo egingo duzu, eta Basilique St-Michel Archangera daramatzate. Aire italiarrekoa da, eta krema koloreko fatxada du alboetan: erloju-dorre bat eta kanpandorre bat, 35 eta 53 metroko altuerakoak, hurrenez hurren.
Hondartzetatik paseatuz gero, alde zaharraren irudi ederra ikus daiteke.
Oso ezaguna da limoiengatik, eta bere mikroklimari esker, hazkuntzarako baldintza ezin hobeak ditu. Ezin izan genion eutsi tarte hau "citron" famatuaren zati bat erosteko.
Bazkaldu eta erosketak egin ondoren, Nizara itzuli ginen, ordu erdiro tren zuzen bat baitago Nice Ville geltokitik Monako Monte Carlo geltokira eramango zaituena. Aukera hori merkea eta azkarra da, 4.2 €-ren truke bueltako txartela baituzu, eta 20 minutu behar dituzu iristeko.
Monako estatu subiranoa den arren (bandera eta ereserki propioak ditu), bere estatus politikoa ezohikoa da. Ez da EBko kidea, baina bere aduana-lurraldearen parte da eta euroa erabiltzen dute moneta gisa. Monakoko biztanleek ez dute zergarik ordaintzen.
⏩Montecarloko kasinoa. Urre-koloreko eta marmolez estalitako eraikina, goizean bisita turistikoetarako irekitzen dena, Europan dagoen arkitektura belle époque-aren adibiderik bikainena da. Karlos III .a printzeak hura eraikitzeko ideia izan zuen.
Bitxikeria gisa, esan behar da arazorik gabe sar zaitezkeela kasinoan hall nagusira arte; gero, joko-aretoetan sartzeko, fitxak erosi behar dira.
⏩Palais Princier. XIII. mendeko Le Rocher goieneko gotorleku gisa eraikia, jauregi hau Grimalditarren egoitza pribatua da, eta hemen bizi dira gaur egun Alberto printzea eta Charlène printzesa.
Le Rocherren ere ibili ginen. Erdi Aroko kale txiki eta bihurriak gorde dituen Monakoko zati bakarra da. Paseatzen ari ginela, Monakoko katedralarekin egin genuen topo. Rainiero eta Graceren hilobiak, beti lorez apainduak, katedralaren koruan daude, estilo neorromaniko eta neobizantinokoa, 1875ekoa.
Ordutegia: 8.30-18.45h.
Nizara iritsi bezain pronto, alde zaharretik ibili ginen. Baina lehenengo geldialdia atzoko izozki denda izan zen, Azzurro, nire heladeria gogokoena bihurtu dena.
Gure izozkiaz gozatzen genuen bitartean, egurrezko pertsianaz eta kolore okre eta horiz inguratutako kale estu eta okertuetan barrena ibili ginen, eta gure paseoan bizi guztiko saltokiak, jendez betetako terrazak, merkatuak eta antzinako elizak aurkitu genituen, lehen begiratuan maiteminduko zaituztenak.
Nizako alde zaharra bisitatzen duzunean, honako hauek ere ikustea gomendatzen dizut:
●Jesus eliza. Eliza barruan sekretu bat gordetzen da, atentzio handia emango dizuna.
● San Frantzisko plaza eta arrain-denda txikia.
Azken gaua lasai hartu genuen. Bihar apartamentua utzi eta Cannesera joatea tokatzen zen.
OSTATUA: AIRBNB
7. EGUNA. NIZA- CANNES- SAINT AYGULF HONDARTZA
Niza atzean uzteko garaia zen, baina lehenago autoz hurbildu ginen (urruti samar baitago) San Nikolas katedralera. Errusiatik kanpo dagoen katedral errusiar ortodoxo handiena da, eta Nizan bisitatu beharreko tokirik harrigarrienetako bat.
Eguerdirako Cannesera iritsi ginen eta bazkaltzeko lekua bilatu genuen. Italiar batean amaitu genuen.
JATETXEA: La Piazza
Cannes bere Nazioarteko Zinema Jaialdiagatik soilik egiten zitzaidan ezaguna. Hona hemen bisitatu duguna:
⏩Forville merkatua. Proventzal estilokoa da eta 3.000 metro karratu baino gehiago ditu Frantziako produktu freskoen postuekin.
Merkatua asteartetik igandera zabaltzen da, 7:00etatik 13:30era.
⏩Cannesko Jaialdi eta Kongresuen Jauregia. Croisette Boulevardeko hasieran eraiki zen, Zinemaldia hartzeko, eta Cannesen ikusten den eraikinik ospetsuena da. Bertan, urtero, maiatzaren amaieran, alfonbra gorria zabaltzen da jauregiaren aurreko harmailetan, Hollywoodeko eta munduko gainerako herrialdeetako izarrak hartzeko. Beti egin dezakezu argazki bat harmailetan, eta egokitu eskuak artista askok jauregiaren aurrean uzten dituzten arrastoetan, Ospearen edo Izarren Pasealekuan.
⏩Le Suquet. Hiri zaharraren izena da. Arrantzaleen auzoa da, eta etxe koloretsuak ditu Erdi Aroko ibilbide aldapatsu eta sigi-saga baten atzean, zaintza-dorre karratu bateraino.
⏩Meynadier kalea. Turistak eta lokalak nahasten diren kale alai horretatik paseatuz, Cannes benetakoena aurkituko duzu, bertako kafetegi eta jatetxeekin, bertako produktuen denda txikiekin eta fatxadak bere horretan mantentzen dituzten XVIII. mendeko eraikinekin.
Cannes bisitatzeko astirik ez baduzu, lasai, ez du asko ikusteko, eta niri ez zitzaidan asko gustatu.
Atseden hartzea tokatzen zen, hondartza batera joan ginen. Bidean zehar aukeratu genuen, eta Saint Aygulf hondartza oso aukera ona iruditu zitzaigun. Luzaro egon ginen, eta pixka batean irakurri egin nuen, bikotea korrika egitera zihoan bitartean.
Aspertu ginenean, hurrengo ostatura joan ginen, eta lasai afaldu.
OSTATUA: AIRBNB
8. EGUNA. NIMES
Hiriaren ikono nagusia bere anfiteatroa da, Europan hobekien kontserbatzen denetako bat. Eta hortik hasi genuen gure bisita autoa aparkaleku batean utzi ondoren.
⏩"Les Arenes" anfiteatroa. Erromatarren munduan hobekien kontserbatuta dagoena da, eta, zalantzarik gabe, ezinbesteko bisita. Bere gorenean 24.000 pertsonentzako edukiera izatera iritsi zen. Ia ezer ez! Historian zehar hainbat erabilera izan ditu, eta oraindik ere erabilgarria delako hitz egiten dugu gaur egun. Hasieran, gladiadoreen eta animalien arteko borrokak izan ziren, baita exekuzioak ere. Zorionez, gaur egun duen erabilgarritasuna askoz atseginagoa da. Udan kontzertu eta ekitaldi oso interesgarriak antolatzen dira.
Janari lasterreko jatetxe bat ikusi genuen hemendik oso gertu, eta bazkaltzeko aprobetxatu genuen.
Gure izozkia eskuan, aurrera jarraitu genuen:
⏩Maison Carrée. Anfiteatroarekin batera, tenplu hau da Nimesen ikusten den bigarren erakargarri nagusia. Mundu osoan hobekien kontserbatutako tenplu erromatarretako bat da.
⏩Place de l 'Horloge. Izenak adierazten duen bezala, erloju-dorre bat dago erdian.
⏩La place du Marché. Krokodiloaren iturria eta palmondoa du. Plaza hau ezin hobea da jatetxe, kafetegi eta terraza ugarietan afaltzeko edo gau bat igarotzeko.
⏩Fontaineko lorategiak. Lorategi hauek ikaragarriak dira. Izan ere, antzinako Nimes bere inguruan sortu zen, non ur iturri nagusia zegoen. Gaur egun, parke erraldoia da, eta hainbat monumentu erromatar ditu. Lorategi horiek 1745ean ireki ziren, eta Europako lehen parke publikoetako bat izan zen.
Parkearen barruan Dianaren tenplua dago. Adituek diotenez, liburutegi bat izan zitekeen.
8 egunetan zehar, kolore biziz eta zapore bereziez beteriko bidaia bizi izan genuen. Provenzako lasaitasuna eta Kosta Urdineko bizitasuna uztartuz, oroitzapen paregabeak ekarri ditugu etxera. Bidaia bakoitza istorio bat da, eta hauxe izan da gurea oraingoan. Laster arte, eta bitartean... bidaiatzen jarrai dezagun!
NOLA MUGITU GAITEZKE?
Gidatu behar bada, autobideak azkarrak dira, baina eskualdeko errepideak (mapetan D eta N batez markatuak) politagoak izaten dira.
Kosta Urdina zeharkatzen duten autobideak ordainpekoak eta nahiko garestiak dira. Ibilbide luzeak egin behar badituzu, aurrezten duzun denbora konpentsatu, baina denborarekin bazoaz, bigarren mailako errepideak zeharkatu, askoz ere politagoak direlako.
